Mapa

Ciśniańsko-Wetliński Park Krajobrazowy o powierzchni 51 013, 75 ha, chroni walory przyrodnicze i krajobrazowe Bieszczadów Zachodnich. Stanowi otulinę Bieszczadzkiego Parku Narodowego od strony zachodniej i jest częścią Międzynarodowego Rezerwatu Biosfery "Karpaty Wschodnie". Krajobraz parku tworzą malownicze grzbiety górskie, z których 9 przekracza 1000 m. n.p.m. - są one w większości doskonałymi punktami widokowymi. Teren parku to wartości przyrodnicze charakteryzujące się wysoką - sięgającą 83% lesistością. Duże kompleksy leśne stanowią doskonałe siedlisko bytowania zwierząt. Osobliwością parku są progi skalne i przełomy a także ostańcowe skałki. Najbardziej cenne przyrodniczo miejsca do których w większości dotrzeć można szlakami turystycznymi objęto ochroną rezerwatową. Rezerwat ścisły "Zwiezło" i rezerwaty: "Cisy na Górze Jawor", "Woronikówka", "Gołoborze", "Sine Wiry", "Olszyna łęgowa w Kalnicy" "Przełom Osławy pod Duszatynem". Walory przyrodnicze zabytki kultury i historii parku można także podziwiać z okien Bieszczadzkiej Kolejki Wąskotorowej.

Nad Jeziorkiem Duszatyńskim fot. Bartłomiej Kielski-Bardanaszwili

Wodospad na Potoku Olchowatym fot. Bartłomiej Kielski-Bardanaszwili

Jeziorko "Morskie Oko" fot. Bartłomiej Kielski-Bardanaszwili

Na czerwonym szlaku fot. Bartłomiej Kielski-Bardanaszwili

Powierzchnia rezerwatu - 1,89 ha
Forma ochrony - ścisła
Przedmiot ochrony - dwa górskie jeziorka powstałe przez osuwisko na zboczach góry Chryszczata, jak również lasu zatopionego przy ich powstaniu.

Utworzony Zarządzeniem Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 22 stycznia 1957 roku.

Położenie:

- koryto potoku Olchowaty,
- teren wsi Duszatyn, Gmina Komańcza,

Z Komańczy do rezerwatu można dostać się w dwojaki sposób:
- wykorzystując Główny Szlak Beskidzki przez Bieszczady (szlak koloru czerwonego) około 9 km,
- udać się drogą do Prełuk (odcinek ten można pokonać własnym środkiem transportu) a dalej zgodnie z wyżej wymienionym szlakiem.

Osuwiska w Karpatach są zjawiskiem powszechnym. Niekiedy w wyniku osuwania się materiału skalnego zostanie zatarasowana dolina potoku - powstają wówczas tzw. jeziorka osuwiskowe.

Osuwisko w Duszatynie powstało wiosną 1907r. na zachodnim zboczu Chryszczatej w wyniku osunięcia się 12 milionów m3 materiału skalnego wraz z porastającym go lasem w dolinę potoku Olchowaty. Utworzyły się trzy górskie jeziorka, z których czołowe, najmniejsze już nie istnieje. Osuwaniu się mas skalnych towarzyszył potężny huk i silne wstrząsy, powodujące panikę wśród mieszkańców Duszatyna. Obszar ten okoliczna ludność określiła mianem "Zwiezła".

W skład rezerwatu wchodzi:
- Jeziorko Górne (1,44 ha, 701 m n.p.m.),
- Jeziorko Dolne (0,45 ha, 683 m n.p.m.).

Ewenementem na tej wysokości jest występowanie w szacie roślinnej szeregu gatunków wodnych i szuwarowych jak np.: rdestnicy pływającej, skrzypu bagiennego, pałki szerokolistnej, wierzby uszatej.