 |
| Wejście na ścieżkę /obok karczmy "U Jana"/fot. Jan Stachyrak |
|
 |
| Zdjęcie przystanku nr4fot. Jan Stachyrak |
|
 |
| Mapa ścieżki /Tomasz Jastrzębski/ |
|
OGÓLNA CHARAKTERYSTYKA ŚCIEŻKI PRZYRODNICZEJ Ścieżka przyrodnicza "Przy Zamku Kamieniec" przebiega przez osobliwe pod względem przyrodniczym zbiorowiska leśne w południowo-zachodniej części Pogórza Dynowskiego.
Celem utworzenia ścieżki jest ukazanie bogactwa fauny i flory oraz ciekawej rzeźby terenu wraz z wychodniami skalnymi. Wzdłuż trasy ścieżki można prześledzić zmiany gatunkowe drzewostanów, zaobserwować pozytywne zjawiska naturalnego odnawiania się lasu (jodła), występowanie kęp modrzewia, sosny wejmutki oraz pojedynczych egzemplarzy daglezji (przy mogile). W okresie wiosennym najpełniej uwidaczniają się walory ścieżki: bujnie rozwija się roślinność dna lasu z wieloma gatunkami roślin chronionych i rzadkich, a las rozbrzmiewa głosami ptaków. Na znacznym odcinku ścieżka biegnie wzdłuż potoku, który niesie wody wartkim nurtem. Trasa ścieżki stanowi pętlę, której początek i koniec znajdują się w tym samym miejscu.
ORGANIZACJA PRZEJŚCIA ŚCIEŻKI długość ścieżki: 1,5 km czas przejścia: 1,5 godz. różnica wzniesień: 150 m. Na trasie ścieżki rozlokowano 5 przystanków i tablic informacyjnych. Ścieżkę wyposażono w urządzenia ochronne (barierki i poręcze).
OPIS TRASY ŚCIEŻKI Idąc od strony Zamku mijamy karczmę "U Jana", tuż za ogrodzeniem skręcamy w prawo wchodząc na drogę polną, która po kilkudziesięciu metrach prowadzi wąwozem do wejścia na ścieżkę. Tu znajduje się tablica z informacją o ścieżce, po zapoznaniu się z nią kierujemy się prosto gdzie udeptana ścieżka prowadzi nas do przystanku Nr l. Teren od wejścia na ścieżkę charakteryzuje się pięknymi widokami na masyw Królewskiej Góry (541 m n.p.m.), wieżę telewizyjną na Suchej Górze (585 m n.p.m.) oraz ruiny Zamku Kamieniec. Zwraca również uwagę stary samotny drewniany budynek mieszkalno-gospodarczy (obecnie gospodarstwo agroturystyczne "Borówka"). Na licznych wierzchołkach jodeł widoczne skupiska zawsze zielonej jemioły. PRZYSTANEK NR 1
Znajdujemy się na terenie leśnym (Leśnictwo Odrzykoń) w drzewostanie jodłowo-sosnowym. Uwagę przyciąga harmonijna budowa lasu, w którym zachowana jest piętrowość - polegająca na tym, że górne piętro tworzy 80-cio letnia sosna i jodła oraz sporadycznie buk, dąb i jawor; piętro dolne stanowi zwarty młodnik jodłowy pochodzenia naturalnego.Przemierzając trasę ścieżki słyszymy głosy licznych ptaków jak np. kosa, sójki, myszołowa zwyczajnego, kruka, dzięcioła, pliszki i zięby. W dziuplach lęgowych mieszkają tu sikorki, muchołówki, kowaliki i pełzacze. W runie spotykamy borówkę czarną.Idąc w kierunku przystanku nr 2 spotykamy wyraźnie widoczne wychodnie skalne. Powolne przejście do przystanku nr 2 nie powinno zająć więcej niż 10 minut. PRZYSTANEK NR 2
Z lewej i prawej strony ścieżki wyłaniają się porośnięte warstwą mchów i porostów wychodnie skalne piaskowca ciężkowickiego i istebniańskiego, z niewielką grotą w jednej z nich - zwaną "Smoczą Jamą". Z tych piaskowców zbudowane są również "Prządki" - rezerwat przyrody nieożywionej w Czamorzekach oraz 4 pomniki przyrody -skałki w Woli Komborskiej. Kształt tych skałek uformowany został przez wietrzną i wodną erozję. Doskonale wkomponowane są one w drzewostan, który jest miejscem bytowania licznie występującej zwierzyny (sama, dzik, lis, kuna).W drodze do przystanku nr 3 mijamy z prawej strony niszę osuwiskową, poniżej której rośnie piękny młodnik jodłowy - pozostały po usunięciu starodrzewia. Przechodząc przez mostek ukazuje się nam koryto Wgrębnego Potoku z kępami olszyn. Po drodze zwracamy uwagę na oznaczone tablicami informacyjnymi drzewa. Zauważmy, że runo leśne zaczyna być bardziej bogate i urozmaicone. Występuje tu sit siny, narecznica samcza oraz kępy mchów i porostów. PRZYSTANEK NR 3
Jesteśmy nieopodal nieczynnego wyrobiska skalnego. Jest to odsłonięcie sztuczne w kształcie stromej ściany, z której niegdyś pobierano materiał skalny na potrzeby budowlane. W chwili obecnej widzimy mocno zaawansowaną naturalną sukcesję roślinną, która powoli zaciera ślady dawnej eksploatacji. Spośród roślin, które zabliźniają wyrobisko można dostrzec jarzębinę, brzozę brodawkowatą, olszę czarną, jeżynę gruczołowatą, malinę właściwą, wietlicę samiczą oraz mchy i porosty.Można tu spotkać wygrzewającą się na skałach żmiję zygzakowatą, a w dolinie płynącego potoku pożytecznego zaskrońca i padalca.W sąsiedztwie wyrobiska rośnie sosna wejmutka wprowadzona tu sztucznie jako gatunek obcy, mało odporny na miejscowe warunki -dlatego powszechnie cierpi na chorobę zwaną rdzą kory wejmutki. Należy zwrócić uwagę na górski charakter potoku, który w jednym miejscu silnie eroduje a w innym nanosi osady.Przechodząc drogą leśną wzdłuż potoku do przystanku nr 4 zauważyć można na brzegach rosnący żywiec gruczołowaty i wilczomlecz migdałolistny.Po lewej stronie drogi urządzono stanowisko czynnej ochrony płazów tzw. oczko wodne, gdzie obserwować można okazy płazów, których identyfikację ułatwia stojąca w pobliżu kolorowa tablica. PRZYSTANEK NR 4
Kontynuując przejście trasą wzdłuż potoku - po prawej stronie zauważymy wysadzone w czworobok okazałe daglezje, które w roku 1998 Zarządzeniem Wojewody Krośnieńskiego uznane zostały pomnikami przyrody. Otaczają one obszar, w obrębie którego znajdują się dwie mogiły mieszkańców: Odrzykonia, Korczyny, Czarnorzek i okolicznych wsi - zmarłych w wyniku panującej w 1831 roku epidemii cholery. Miejsce to upamiętnia kamienny krzyż z wyrytym napisem - o szczegółach informuje tablica przy mogile. Zwróć uwagę na pokrój, korę i średnicę daglezji oraz na otaczającą mogiłę roślinność.Idąc w kierunku przystanku nr 5 pokonujemy ostre wzniesienie z wyraźnie widocznym wyrobiskiem skalnym. Na tym miejscu zwanym "harcerską polaną" w okresie międzywojennym obozowali harcerze Chorągwi Rzeszowskiej. Dzisiaj ten fakt przypomina odtworzony krzyż oraz głaz z wyrytym znakiem "Polski Walczącej" poświęcony bohaterom "Szarych Szeregów". Wychodząc na skraj lasu widzimy pojedyncze zabudowania Podzamcza. Zauważamy mozaikowy układ gruntów ornych i łąk, pooddzielanych miedzami, które skutecznie chronią glebę przed erozją. Nad polami i łąkami podczas ich kwitnienia unoszą się liczne gatunki motyli i innych owadów.Dla spostrzegawczych wyłania się nad lasem zachodnia strona ruin Zamku Kamieniec.W runie dominuje rdest ostrokończysty dochodzący do 2,5 m wysokości, szczawik zajęczy, zawilec gajowy, lepiężnik biały i podagrycznik pospolity. PRZYSTANEK NR 5 Obserwując otoczenie widzimy efekty racjonalnej gospodarki leśnej - charakteryzuje się ona:
zachowaniem biologicznej różnorodności lasów, utrzymaniem produkcyjnej zasobności lasów, ochroną zasobów glebowych i wodnych, utrzymaniem żywotności ekosystemów.Pozyskanie drewna odbywa się w sposób przerobowy tzn. wycina się drzewa osiągające wiek dojrzałości - właściwy dla poszczególnych gatunków, oraz drzewa chore i uszkodzone, ułatwiając wzrost młodemu pokoleniu.Zwróć uwagę na przepływający strumyk, który tworzy naturalne zastoisko wodne z bogatą roślinnością m.in. widzimy tu licznie występujące kaczeńce, skrzyp bagienny, ziarnopłon wiosenny i sit siny. Jest to miejsce gdzie można spotkać liczne gatunki ptaków i owadów a także zwierzynę przy wodopoju.Pokonując kładkę kierujemy się na ścieżkę która pnie się w górę lewą stronę Potoku Zamkowego. Bystry obserwator zauważy ukryte nory, naturalne kryjówki, gniazda -miejsca bytowania zwierzyny.
ZAKOŃCZENIE Wychodząc z lasu kierujemy się w stronę zamku gdzie kończy się - w punkcie początkowym - trasa ścieżki. W ten sposób zakończyliśmy zwiedzanie ścieżki przyrodniczej, która prowadziła nas po ciekawych i cennych miejscach wyjątkowo pięknej części Czamorzecko-Strzyżowskiego Parku Krajobrazowego.Jeśli zwiedzający po wcześniejszym zapoznaniu się z treścią niniejszego przewodnika, zauważyli opisane przez autorów obiekty przyrodnicze, zastanowili się nad przyczynami zróżnicowania roślinności, zwierząt, rzeźby terenu to funkcja tej ścieżki została spełniona. |