Mapa

Jaśliski Park Krajobrazowy o powierzchni 25 288 ha chroni wschodnią część Beskidu Niskiego - obszaru źródliskowego Jasiołki i Wisłoka. Stanowi od wschodu otulinę dla Magurskiego Parku Narodowego. Obszary leśne parku to głównie naturalne zbiorowiska buczyny karpackiej porastające najwyższe wzniesienia: Piotruś (727 m. n.p.m.), Kamień (863 m. n.p.m.), Tokarnia (695 m. n.p.m.), Kanasiówka (823 m. n.p.m.) i Danawa (840 m. n.p.m.). Charakterystycznym elementem parku są zespoły łąkowo-pastwiskowe dawnych - nie istniejących dziś wsi: Jasiel (rezerwat "Źródliska Jasiołki"), Czeremcha i Lipowiec. Rozległe obszary łąk stanowią dogodne siedlisko dla ptaków drapieżnych, z których występuje tu m.in.: orzeł przedni, orlik krzykliwy, myszołów zwyczajny i jastrząb.

W parku występują naturalne stanowiska cisa pospolitego - chronione w postaci rezerwatów przyrody: "Modrzyna" i "Wadernik". Rangę rezerwatu przyrody posiada także przełom Jasiołki (rez. "Przełom Jasiołki") pomiędzy Piotrusiem a Ostrą oraz kompleks leśny "Kamień nad Jaśliskami". Tereny parku posiadają bogatą historię związaną z położeniem tych obszarów przy szlaku handlowym ("winnym") z Polski na Węgry. Przez fragment tego szlaku prowadzi ścieżka historyczno-krajobrazowa "Na węgierskim trakcie".

Dawny spichlerz w Olchowcufot. Robert Nowak

Żeremia bobrowe na terenie użytku ekologicznego "Czarna Młaka" fot. Tomasz Jastrzębski

Ogromne leśne przestrzenie (65% powierzchni parku) mozaikowo urozmaicają łąki i pastwiska. Las ukrywa liczne młaki i torfowiska niskie (np. śródleśne bagna, tzw. berezednie na Kamieniu i nad Jasielem) oraz naturalne wychodnie skalne (strefy szczytowe Piotrusia i Kamienia). W drzewostanach w wysokim stopniu naturalnych, przeważa zróżnicowane edaficznie i wysokościowo zbiorowisko buczyny karpackiej z całym bogactwem licznych gatunków domieszkowych. W grądach zajmujących niższe położenie zwraca uwagę obecność lipy szerokolistnej. Zaznacza się wyraźnie ich wilgotna postać z czosnkiem niedźwiedzim i parzydłem leśnym oraz suche podzespoły z kosmatką i turzycą. Nad rzekami i potokami często rośnie łęgowa olszynka karpacka. Osobliwością jest unikalne w skali Karpat zbiorowisko jaworzyny górskiej z języcznikiem w rez. "Przełom Jasiołki" i na stokach Piotrusia. W bogatych zbiorowiskach roślinnych (ok. 900 gat. flory naczyniowej, w tym ok. 600 gat. leśnych) widoczne są symptomy strefy przejściowej, bowiem zanikają gatunki wschodniokarpackie, a wzrasta liczba gatunków zachodniokarpackich, jak np. tojad dzióbaty, żarnowiec miotlasty, krzyżownica i przytulia okrągłolista.

Rośliny górskie reprezentowane są przez 82 gat. reglowe i 7 subalpejskich (np. omieg górski, ciemiężyca zielona i modrzyk górski), a wśród dość licznie występujących roślin pontyjskich na uwagę zasługują: róża francuska, kocimiętka naga, cebulica dwulistna, kłokoczka południowa oraz nawrot lekarski. Osobliwością dendrologiczną są krzewiaste formy cisa na górze Piotruś. Typowo górska fauna charakteryzuje się dużą liczbą gatunków puszczańskich. Żyje tu 269 gat. kręgowców, z czego 191 podlega ochronie. Gniazdują liczne ptaki drapieżne (np. orlik krzykliwy i puchacz) oraz bocian czarny, a ostępy leśne wschodniej części parku upodobał sobie niedźwiedź brunatny.