Mapa

Jaśliski Park Krajobrazowy o powierzchni 25 288 ha chroni wschodnią część Beskidu Niskiego - obszaru źródliskowego Jasiołki i Wisłoka. Stanowi od wschodu otulinę dla Magurskiego Parku Narodowego. Obszary leśne parku to głównie naturalne zbiorowiska buczyny karpackiej porastające najwyższe wzniesienia: Piotruś (727 m. n.p.m.), Kamień (863 m. n.p.m.), Tokarnia (695 m. n.p.m.), Kanasiówka (823 m. n.p.m.) i Danawa (840 m. n.p.m.). Charakterystycznym elementem parku są zespoły łąkowo-pastwiskowe dawnych - nie istniejących dziś wsi: Jasiel (rezerwat "Źródliska Jasiołki"), Czeremcha i Lipowiec. Rozległe obszary łąk stanowią dogodne siedlisko dla ptaków drapieżnych, z których występuje tu m.in.: orzeł przedni, orlik krzykliwy, myszołów zwyczajny i jastrząb.

W parku występują naturalne stanowiska cisa pospolitego - chronione w postaci rezerwatów przyrody: "Modrzyna" i "Wadernik". Rangę rezerwatu przyrody posiada także przełom Jasiołki (rez. "Przełom Jasiołki") pomiędzy Piotrusiem a Ostrą oraz kompleks leśny "Kamień nad Jaśliskami". Tereny parku posiadają bogatą historię związaną z położeniem tych obszarów przy szlaku handlowym ("winnym") z Polski na Węgry. Przez fragment tego szlaku prowadzi ścieżka historyczno-krajobrazowa "Na węgierskim trakcie".

Siny Wyr fot. Bartłomiej Kielski-Bardanaszwili

Powierzchnia rezerwatu - 302,32 ha

Położenie - Leśnictwo Wola Niżna i Lipowiec, Obręb Jaśliska,            Nadleśnictwa           Rymanów, wieś Wola Niżna, Posada Jaśliska          i Lipowiec (gmina Dukla).

Rezerwat utworzono w celu zachowania ze względów naukowych, dydaktycznych i krajobrazowych fragmentów typowej rzeźby Beskidu Niskiego, obejmujący szczyt i zbocza góry Kamień ( 857 m n.p.m.) wraz z porastającym ją lasem bukowym i bukowo-jodłowym, interesującymi formami skalnymi i unikalnymi bagniskami zwanymi przez miejscową ludność "berezedniami".

Uznany za rezerwat przyrody Rozporządzeniem Nr 97/00 Wojewody Podkarpackiego z dnia 25 kwietnia 2000 roku ( Dziennik Urzędowy Województwa Podkarpackiego Nr 29 z 12 maja 2000 roku ).

Osobliwości przyrodnicze rezerwatu tworzy wiele ciekawych i rzadkich gatunków fauny i flory. Porastające górę Kamień bukowo-jodłowe lasy reglowe to w przeważającej części dobrze zachowany zespół żyznej buczyny karpackiej w dwóch podzespołach: typowym i wilgotnym oraz zespół kwaśnej buczyny górskiej. Występuje tu torfowisko niskie i przejściowe na wysokości 680 m n.p.m. co jest porównywalne z położeniem torfowisk bieszczadzkich. Na torfowiskach występuje jeden z najrzadszych gatunków w tym rejonie-rosiczka okrągłolistna. " Berezednie " porośnięte są specyficznymi zbiorowiskami. Najważniejsze z nich to: łozowiska, łopuszyny i szuwar trawiasty. Na uwagę zasługują liczni przedstawiciele storczykowatych, jak : kruszczyk rdzawoczerwony i błotny, storczyk szerokolistni i plamisty oraz podkolan biały. W sumie flora rezerwatu liczy 196 gatunków roślin naczyniowych. Wyraźnie zaznacza się element górski, liczący 36 gatunków, w tym 3 gatunki subalpejskie, 25 reglowych i 8 ogólnogórskich.

Teren rezerwatu jest miejscem występowania wielu gatunków zwierząt, przede wszystkim rzadkich gatunków puszczańskich. Najczęściej spotykany jest jeleń, sarna i dzik. Duże drapieżniki reprezentują : wilk i ryś. Wśród wielu gatunków ptaków można zobaczyć : orlika krzykliwego, puszczyka uralskiego, sóweczkę, puchacza i bociana czarnego.

Jedną z największych osobliwości rezerwatu jest występowanie licznych form skalnych w postaci wychodni piaskowca serii dukielskiej, ścian i okazałych bloków skalnych. Rzeźbę terenu urozmaicają również zarośnięte lasem wyrobiska po starych kamieniołomach.