Mapa

Jaśliski Park Krajobrazowy o powierzchni 25 288 ha chroni wschodnią część Beskidu Niskiego - obszaru źródliskowego Jasiołki i Wisłoka. Stanowi od wschodu otulinę dla Magurskiego Parku Narodowego. Obszary leśne parku to głównie naturalne zbiorowiska buczyny karpackiej porastające najwyższe wzniesienia: Piotruś (727 m. n.p.m.), Kamień (863 m. n.p.m.), Tokarnia (695 m. n.p.m.), Kanasiówka (823 m. n.p.m.) i Danawa (840 m. n.p.m.). Charakterystycznym elementem parku są zespoły łąkowo-pastwiskowe dawnych - nie istniejących dziś wsi: Jasiel (rezerwat "Źródliska Jasiołki"), Czeremcha i Lipowiec. Rozległe obszary łąk stanowią dogodne siedlisko dla ptaków drapieżnych, z których występuje tu m.in.: orzeł przedni, orlik krzykliwy, myszołów zwyczajny i jastrząb.

W parku występują naturalne stanowiska cisa pospolitego - chronione w postaci rezerwatów przyrody: "Modrzyna" i "Wadernik". Rangę rezerwatu przyrody posiada także przełom Jasiołki (rez. "Przełom Jasiołki") pomiędzy Piotrusiem a Ostrą oraz kompleks leśny "Kamień nad Jaśliskami". Tereny parku posiadają bogatą historię związaną z położeniem tych obszarów przy szlaku handlowym ("winnym") z Polski na Węgry. Przez fragment tego szlaku prowadzi ścieżka historyczno-krajobrazowa "Na węgierskim trakcie".

Widok na rezerwat fot. Archiwum Zarządu

Jeden z okazów cisa w rezerwaciefot. Archiwum Zarządu

Nasiona cisa fot. Archiwum RDLP Krosno

 Zarządzeniem Ministra Ochrony Środowiska i Zasobów Naturalnych z dnia 8 grudnia 1989r. (Monitor Polski nr 44 poz. 357 z 1989r.) został utworzony na terenie Nadleśnictwa Dukla, Leśnictwo Maszana, rezerwat przyrody "Wadernik". Celem utworzenia rezerwatu jest "zachowanie ze względów naukowych i dydaktycznych naturalnego stanowiska cisa   pospolitego na terenie Beskidu Niskiego". Położony jest na obszarze wsi Mszana i Ropianka na terenie gminy Dukla w południowej części województwa podkarpackiego, obejmuje części stosunkowo wąskiej, głęboko wciętej doliny potoku oraz zachodnie i południowe stoki nad ciekiem wodnym. Rozpiętość wysokościowa rezerwatu jest niewielka i wynosi 56m (520m n.p.m. najniższy punkt do 576m n.p.m. najwyższy). Dominującym zbiorowiskiem leśnym jest żyzna buczyna karpacka oraz na trzech niewielkich polanach (źródliska i wysięki) zbiorowisko łąkowe z rzędu Molinietalia.

W drzewostanie panuje jodła z udziałem buka, niekiedy pojawia się domieszka jawora, świerka, osiki i innych gatunków.

W składzie flory rezerwatu zanotowano dotychczas 203 gatunki roślin naczyniowych. Gatunki objęte ochroną ścisłą to storczyk szerokolistny, storczyk plamisty, wawrzynek wilczełyko, bluszcz pospolity, storczyk męski, podkolan biały, cis pospolity i z grzybów soplówka jodłowa. Gatunki objęte ochroną częściową to kopytnik pospolity, kruszyna pospolita, przytulia wonna, pierwiosnek wyniosły, kalina koralowa.