Mapa

Ciśniańsko-Wetliński Park Krajobrazowy o powierzchni 51 013, 75 ha, chroni walory przyrodnicze i krajobrazowe Bieszczadów Zachodnich. Stanowi otulinę Bieszczadzkiego Parku Narodowego od strony zachodniej i jest częścią Międzynarodowego Rezerwatu Biosfery "Karpaty Wschodnie". Krajobraz parku tworzą malownicze grzbiety górskie, z których 9 przekracza 1000 m. n.p.m. - są one w większości doskonałymi punktami widokowymi. Teren parku to wartości przyrodnicze charakteryzujące się wysoką - sięgającą 83% lesistością. Duże kompleksy leśne stanowią doskonałe siedlisko bytowania zwierząt. Osobliwością parku są progi skalne i przełomy a także ostańcowe skałki. Najbardziej cenne przyrodniczo miejsca do których w większości dotrzeć można szlakami turystycznymi objęto ochroną rezerwatową. Rezerwat ścisły "Zwiezło" i rezerwaty: "Cisy na Górze Jawor", "Woronikówka", "Gołoborze", "Sine Wiry", "Olszyna łęgowa w Kalnicy" "Przełom Osławy pod Duszatynem". Walory przyrodnicze zabytki kultury i historii parku można także podziwiać z okien Bieszczadzkiej Kolejki Wąskotorowej.

Kolejka na trasie pod Matragonąfot. Tomasz Jastrzębski

Mapa trasy kolejki leśnej

Stacja w Majdanie fot. Jan Stachyrak

Podóż przez Bieszczady fot. Bartłomiej Kielski-Bardanaszwili

... na trasie Majdan - Przysłup fot. Bartłomiej Kielski-Bardanaszwili

Pośród lesistych grzbietów górskich o stromych stokach, ułożonych rusztowo z północnego-zachodu na południowy-wschód, poprzecinanych głębokimi dolinami rzek i potoków, wije się torowisko kolejki leśnej.
Historia jej sięga lat 1890-1895, kiedy wybudowano ją z inicjatywy kilku firm z Budapesztu oraz Wiednia - eksploatujących wtedy bieszczadzkie lasy i posiadających na tym terenie tartaki. W ówczesnym czasie kolejka ta spełniała doniosłą rolę, gdyż umożliwiała wykorzystanie bogactwa tych stron jakim było i jest drewno, a także stanowiła miejsce pracy dla miejscowej ludności i wnosiła postęp cywilizacyjny na te zaniedbane, trudno dostępne obszary.
Dramatyczne przemiany i zniszczenia wojen światowych nie ominęły kolejki leśnej. Zdewastowaną częściowo w II - giej wojnie światowej kolejkę odbudowano w latach 1956 - 1964 głównie z myślą o zwózce drewna z okolic Górnej Solinki, Wetliny, Smereku, Cisnej, Smolnika i innych miejscowości do stacji PKP, w Łupkowie i kombinatu drzewnego w Rzepedzi. Prócz podstawowej funkcji jakim był transport drewna , kolejka była środkiem lokomocji dla pracowników leśnych oraz mieszkańców okolicznych wiosek co przy braku dróg bitych w okresie powojennym było jedyną możliwością kontaktu ze światem. Przewóz pasażerów odbywał się poprzez doczepianie pojedynczych wagoników osobowych do składu z przewożonym drewnem.
W latach 60 - tych rozbudowano sieć dróg asfaltowych czemu towarzyszył żywiołowy rozwój komunikacji samochodowej stwarzającej możliwości swobodnego podróżowania. Spowodowało to napływ turystów w Bieszczady. W czasie swych wędrówek turyści odkryli uroki podróżowania "ciuchcią bieszczadzką".
Upowszechnienie się transportu samochodowego, mobilność i szybkość przewozu, oraz niższe koszty eksploatacyjne, przyczyniły się do upadku leśnej kolejki wąskotorowej. Czynniki te spowodowały, że na dłuższy czas kolejka została postawiona w stan bezczynności.
Historia kolejki, jej związek z krajobrazem, specyficzny urok tego rodzaju transportu, duża wartość widokowa tras przejazdowych, zasługują na uwagę, oraz zmuszają do podjęcia akcji ratowania niszczejącej atrakcji tego regionu. Stąd też z inicjatywy grupy jej miłośników powołano do życia Fundację Bieszczadzkiej Kolejki Leśnej z siedzibą w Cisnej.